"ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ" ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟ

 "ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ" ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟ

"Ένας Δάσκαλος, είναι το όμορφο πουλί που έρχεται να τραγουδήσει κοντά σας με σκοπό να σας κατευθύνει στο μονοπάτι που οδηγεί στο Μαγικό Παλάτι. Την ημέρα όπου δε θα υπάρχει πια κίνδυνος να χαθείτε στο δρόμο, το πουλί θα μπορεί πλέον να σας αφήσει, ν' ανοίξει τα φτερά του για να φύγει προς τα επάνω"

Omraam Mikhael Aivanhov

     Στην αρχή της λειτουργίας της, η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων" χρειάσθηκε έναν Δάσκαλο Οπλομαχίας ο οποίος θα εισήγαγε τους μαθητές μας στην επίγεια χρήση των αγχεμάχων ώστε, κατόπιν, εμείς να τους αναβαθμίζαμε σε εφίππους Σπαθιστές. Καθώς απαιτούμε πάντοτε σοβαρότητα διδασκαλίας, επιδοθήκαμε σε μία "έρευνα αγοράς" καταλήγοντας σε ένα πρόσωπο που θεωρήσαμε επαρκές για την διδασκαλία που μας ενδιέφερε αλλά, δυστυχώς, όταν του προτείναμε να συνεργασθούμε εκείνος, πολύ σωστά, μας απήντησε ότι ήταν μαθητής κάποιου ξένου Δασκάλου ο οποίος δεν του επέτρεπε να διδάξει! Έτσι, εκτιμήσαμε και τον ...μαθητή και τον ...Δάσκαλο!

     Αμέσως μετά εντοπίσαμε έναν "πολύφερνο Δάσκαλο" ξένης καταγωγής ο οποίος γρήγορα φάνηκε ότι δεν είχε καμία σχέση με το οπλομαχητικό αντικείμενο αλλά με το ...μασάζ και τον αποδεσμεύσαμε μετά πολλών ...επαίνων.

     Δυστυχώς, στην εγχώρια πιάτσα της "φαιδράς πορτοκαλέας" δεν απέμειναν πολλοί για να επιλέξουμε παρά μόνον κάποιος προδήλως γελοίος που "πουλούσε" ένα, κατά φαντασίαν, είδος "Οπλομαχίας" με ανιστόρητο "περιτύλιγμα" φθάνοντας μέχρι σημείου να "διδάσκει" αφελείς με ...φωτόσπαθα! Τότε, σε μία κοινωνική ευκαιρία, συζητώντας με τον πρώτο και, άλλοτε, πολύ σωστό μαθητή ενός σωστού Δασκάλου, τον ρωτήσαμε για τον αστείο "πρωτοφωτοσπαθάριο", έτσι για να γελάσουμε κι ακούσαμε την εξής απάντηση: "Mα αυτός είναι ξέμπαρκος και ψάχνει μεροκάματο ' φαντάσου, ήρθε και με ρώτησε σε πόσο χρόνο και με πόσα λεφτά μπορεί να γίνει δάσκαλος Οπλομαχίας".

     Πέρασε καιρός κι ο σωστός μαθητής εγκατέλειψε τον σωστό Δάσκαλο για να διδάξει ο ίδιος ...βιοποριζόμενος και, δυστυχώς, μετ΄ ου πολύ τον καμαρώσαμε ...αγκαλιά και με τον "πρωτοφωτοσπαθάριο" να ...συνεργάζονται αγαστά στην εξεύρεση των απαραιτήτων προς το ζειν χωρίς κανέναν ενδοιασμό προς την σοβαρότητα της οπλομαχίας! Κι όλα αυτά ενώ ο πρώτος, έστω κάποτε, είχε Δάσκαλο ενώ ο δεύτερος δεν φαίνεται να είχε ποτέ... Και όλα αυτά δεν συμβαίνουν μόνον στον "χώρο" της Οπλομαχίας, αλλά σε όλους τους "χώρους" των ανεξέλεγκτων "πολεμικών τεχνών", σε τούτη τη χώρα.

     Δυστυχώς, η παράκαμψη ή η παντελής απουσία Δασκάλου, το μόνο στο οποίο απολήγει είναι σε ΜΗ ΔΑΣΚΑΛΟ και αυτό είναι το πρώτο που θα πρέπει να ρωτούν οι ενδιαφερόμενοι να παρακολουθήσουν την διδασκαλία μιας Σχολής πολεμικών τεχνών εκείνον που πρόκειται να τους διδάξει: "Εσύ ΠΟΙΟΝ είχες Δάσκαλο;" Και θα πρέπει οι ενδιαφερόμενοι να έχουν κατά νου τα λόγια περί "Δασκάλου" που διαβάζουμε στο βιβλίο του Omraam Mikhael Aivanhov με τίτλο "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΠΕΤΕΡ ΝΤΕΝΩΦ":

     "Τότε ήμουν πάρα πολύ φτωχός, τα μόνα που είχα, ήσαν ένα κρεβάτι, ένα βιολί και μερικά βιβλία. Περνούσα εβδομάδες ολόκληρες στα βουνά διαβάζοντας, μέσα στο διαλογισμό και κάπου κάπου πήγαινα να εργαστώ λίγο για να κερδίσω μερικά χρήματα. Κι αν βλέπατε τα παπούτσια και τα ρούχα που φόραγα!... Όμως ήμουν ευτυχισμένος γιατί αισθανόμουν πλούσιος, υπερβολικά πλούσιος, πλούσιος που ήξεραότι ο Δάσκαλός μου υπάρχει.

     Είχα την εντύπωση ότι το κεφάλι μου και η καρδιά μου είχαν μέσα τους όλους τους θησαυρούς του Σύμπαντος. Το να έχεις έναν Δάσκαλο, αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει;

     Kαταλάβαινα ότι χάρη σ΄ αυτόν θα αποκτούσα τον Ουρανό και τη Γη, ότι θα πραγματοποιούσα ότι το πιο πολύτιμο ευχόμουν.

     Πολύ λίγοι άνθρωποι, δυστυχώς, διαισθάνονται τι μπορεί να αντιπροσωπεύει ένας Δάσκαλος..."

(Εκδόσεις "Prosveta", 1991, σελ. 13-14)

     

KAI TO AΘΛΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟ!

 KAI TO AΘΛΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΟ!

     Αναίσχυντο το άθλιο δημοκρατικό κράτος ενός διεφθαρμένου κοινοβουλευτισμού, με προεξάρχουσες Κατίνες Σακελλαροπούλου, Τασούλες και λοιπές ευκαιριακές καφεσαντανίστρες, στάθηκε ανίκανο να ανασυστήσει το εγκληματικώς διαλυθέν Ελληνικό Ιππικό  αφού και την ατυχήσασα απόπειρα ανασυστάσεώς του την ανέθεσε, αναξιοκρατικότατα, σε γελοία κομματόσκυλα τα οποία μετέτρεψαν ακόμη μιαν ευγενή ιδεά σε καρικατούρα! Το επισημάναμε πριν τρία ολόκληρα χρόνια, στις 23 Μαρτίου 2023, έκτοτε δε ουδεμία, έστω, απόπειρα αποκαταστάσεως ημαρτημένων επεχείρησαν οι ουτιδανοί εξουσιαστές μιας χώρας-εβραιοαμερικανικού προτεκτοράτου! Σε μία χώρα η οποία επινοήθηκε προς υπηρέτηση των αλλοτρίων συμφερόντων των ξένων ιδρυτών της και φέρει το ψευδώνυμο της "Ελλάδος", η αθλιότητα είναι κανόνας δημοσίου βίου ή μάλλον, εθνικού θανάτου! Και απομένουμε οι "Έλληνες Κένταυροι" να παραμένουμε θεματοφύλακες ιερών εθνικών Παραδόσεων!

HMEΡΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ

 HMEΡΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ

     Η Καλλιτεχνική Ομάδα "ΠΟΙΗΣΗ-POETRY-POESIA", oι Εκδόσεις "ΚΑΚΤΟΣ", οι Εκδόσεις "ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ" και ο συγγραφέας και Καθηγητής Θεατρικής Τέχνης κ. Ευστάθιος Λιώτης, διοργάνωσαν στον φιλόξενο χώρο του "ΕΥΜΑΡΟΥ" (Καλλιθέα) ένα εσπερινό αφιέρωμα στην παγκόσμια "Ημέρα Ποιήσεως".  

     Στην εκδήλωση, την οποία συντόνισε η Χοροδιδάσκαλος κ.  Στέλλα Πνάκα, παρουσιάστηκε η ποιητική συλλογή του κ. Ευσταθίου Λιώτη "ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΕΛΛΑΔΑ", ένας τίτλος που εκφράζει τις "αλήθειες" όλων των Ελλήνων, ειδικώς σε αυτές τις οριακές "στιγμές" εσχάτου κινδύνου για την Πατρίδα μας.  

     Ομιλητές της εκδηλώσεως ήσαν οι κ.κ. Ευστάθιος Λιώτης ο οποίος αναφέρθηκε στον ποιητικό στοχασμό του, ο ιστορικός τέχνης και κριτικός λογοτεχνίας Λεόντιος Πετμεζάς ο οποίος αναφέρθηκε στο έργο του παρουσιαζομένου συγγραφέως και ο Αριστοτέλης Καλέντζης του οποίου η εισήγηση είχε ως θέμα την παρακμή της μεταπολεμικής Ποιήσεως με τίτλο "ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΗΣΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΤΤΕΙΝ ΤΟΥ ΠΟΙΩ ΣΤΗΝ ΥΒΡΗ ΤΟΥ ΟΙΟΜΑΙ" και με περιεχόμενο την "μεταμοντέρνα" (woke) ανοησία η οποία περιορίζει τα ιδεώδη σε ζωή …αμοιβάδας, διαρκείας ολίγων …ωρών κι έτσι, η Ποίηση, το αέναον «ποιώ», καταδικάζεται σε διάρκεια ζωής μιας και μόνον ...ημέρας η οποία αντί να αναδεικνύει τα της Καλλιόπης και Ερατούς τα καταπνίγει σε διάρκεια "ζωής" μιας ημέρας και "θανάτου" τριακοσίων εξήντα τεσσάρων ημερών.

     Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την επίδειξη ορχηστικής από την Χοροδιδάσκαλο κ. Στέλλα Πνάκα ενώ τιμήθηκαν και οι κ.κ. Ευστάθιος Λιώτης, Λεόντιος Πετμεζάς και ο Ιδρυτής των "Ελλήνων Κενταύρων" Αριστοτέλης Καλέντζης "για την προσφορά του στην τέχνη, στη λογοτεχνία και στο θέατρο" από τις Εκδόσεις "ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ".

Η ΣΧΟΛΗ ΤΩΝ "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ" ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ!

 Η ΣΧΟΛΗ ΤΩΝ "ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ " ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ!

     Ένα από τα πλέον σημαντικά Ελληνικά στρατιωτικά εγχειρίδια ιππικής εκπαιδεύσεως προσετέθη ως  τρίτον αντίτυπο στην Βιβλιοθήκη των "Ελλήνων Κενταύρων" χωρίς αυτός ο τριπλός πλεονασμός να σημαίνει υπερβολή αφού το συγκεκριμένο εγχειρίδιο λόγω της σημαντικότητός του είναι καθήκον πολιτισμού να αποθησαυρίζεται. Πρόκειται περί του "Προσωρινού Κανονισμού των Ασκήσεων του Πεδινού Πυροβολικού, Τμήμα ΙΙΙ, Έφιππος Εκπαίδευσις", εκδόσεως του (τότε) Υπουργείου Στρατιωτικών (1915) και αποτελεί ευγενή δωρεά του Φίλου της Σχολής μας κ. Περικλέους Παπασπύρου προς τον οποίον διατελούμε βαθύτατα ευγνώμονες! 

     Η μεγάλη αξία αυτού του στρατιωτικού εγχειριδίου, πέραν των σημαντικών εκπαιδευτικών πληροφοριών του, έγκειται στην τελεία ελληνόγλωσση ορολογία επί του τομέως της Ιππικής Εκπαιδεύσεως, Ιππολογίας, Ιππογνωσίας, Ιπποσαγής, Ιππασίας, Ηνιοχείας και Ιππογυμνάσεως με την συμπαράθεση εκπληκτικής παραστατικότητος σχεδίων που καθιστούν την εννόηση του κειμένου πληρέστατην.

     Με την γλωσσικήν υπεροχή της εκδόσεώς του σε μίαν εποχή κατά την οποία ομιλούντο, ακόμη, τα Ελληνικά και συντεταγμένο από επιτελικούς Αξιωματικούς ενός, λαμπρού εισέτι, Ιππικού το οποίο είχε τον εκπαιδευτικό "ομφάλιο λώρο" του με την έγκριτη Γαλλική Ιππική Σχολή της Saumur, το εν θέματι εκπαιδευτικόν εγχειρίδιον πιστώνεται με εγκυρότητα ισάξια εκείνης του πολιτικού θεσφάτου "Mein Kampf" του Αδόλφου Χίτλερ το οποίον, σε παγκόσμια κλίμακα ζητήσεως, συλλέγεται μετά μανίας και από το 1925 μέχρι σήμερα κατακλύζει το οικουμενικό ενδιαφέρον!

     Με πλήρη κάλυψη των περιεχομένων ενοτήτων του, το εγχειρίδιο αυτό υποστηρίζει τις εκπαιδευτικές ανάγκες των εμπλεκομένων με την στρατιωτικήν Ιππική ώστε να καθοδηγηθούν και να ανταποκριθούν στις βαρύτατες απαιτήσεις αυτής της υψηλής τέχνης, αποφεύγοντες παρανοήσεις οι οποίες εγκυμονούν κινδύνους τόσον για τον Ίππο όσον  και για όσους εγγύς και επί αυτών, Ιππείς, Εκπαιδευτές, Σταυλίτες, Εκγυμναστές κλπ.

     Πέραν όλων των άλλων, περιέχει αναφορές σε ζητήματα που δεν θίγονται σε άλλα Ελληνικά στρατιωτικά ιππικά εγχειρίδια, ειδικώς, εις ό,τι αφορά στον ηνιοχούμενον Ίππο.

     Εκ βαθέων ευχαριστούντες τον ευγενή Δωρητή μας, οι "Έλληνες Κένταυροι" αισθανόμεθα υπερήφανοι ως "διασώστες"μιας πολύτιμης Παραδόσεως όπως αυτής του, πάλαι, Ελληνικού Ιππικού και οργανωτές ίσως της πληρέστερης Ιππικής Βιβλιοθήκης όχι μόνον της Ελλάδος αλλά και των Βαλκανίων. 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ

 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 

ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΞΟΥ 

ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ

     H πόλη της Καλαμάτας επιλέχθηκε για να παρουσιαστεί, σε μία ανοιχτή για το κοινό εκδήλωση, το αρχαίο ελληνικό τόξο  το οποίο, ήδη, προβάλλεται στο εξωτερικό ως ακριβής ιστορική ανακατασκευή, κατόπιν μακροχρόνιας μελέτης, του ερευνητή τοξοποιίας Περικλή Τελιορίδη του οποίου η εργασία ήδη αποτελεί επίκεντρο ενδιαφέροντος στην Ισπανία. 

     

Η εκδήλωση διοργανώνεται από την, μη κερδοσκοπική, Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων Καλαμάτας" και τον επικεφαλής της Αθανάσιο Ψωρομύτη, η οποία είναι διεθνώς ανεγνωρισμένη ως η μόνη, Σχολή παγκοσμίως που εκπαιδεύει εντελώς δωρεάν τυφλούς ιππείς, τοξότες και εφιπποτοξότες ως ανιδιοτελή συνεισφορά στον ανθρώπινο πολιτισμό.

     Οι, προσφάτως, ανακαινισμένοι "Στάβλοι Μανιάτης", στη Βαλύρα (Καλαμάτα), όπου δραστηριοποιείται η Σχολή των "Ελλήνων Κενταύρων Καλαμάτας", θα φιλοξενήσουν την εκδήλωση και ο ιδιοκτήτης της εγκαταστάσεως Πάνος Μανιάτης θα υποδεχθεί τους επισκέπτες αναφερόμενος στις δυνατότητες και προοπτικές της Ιππασίας στην Καλαμάτα.

     Η παρουσίαση του αρχαίου ελληνικού τόξου του οποίου την ακριβή ιστορική ανακατασκευή μετά από πολλούς αιώνες επιχειρεί για πρώτη φορά ο ερευνητής Περικλής Τελιορίδης θα έχει αρχαιολογικό, αλλά και πρακτικό χαρακτήρα, ενώ θα δοθεί η ευκαιρία να το κρατήσουν στα χέρια τους και να το χείρισθούν όσοι επισκέπτες το επιθυμούν.  

      Στην εκδήλωση θα υπάρξει και επίδειξη της αρχέγονης τέχνης της Έφιππης Τοξοβολίας και πολλά άλλα.

      Η παρακολούθηση της δίωρης εκδηλώσεως που θα διεξαχθεί την Κυριακή 26η Απριλίου 2026 στις 17:00 μ.μ., θα είναι εντελώς δωρεάν και θα είναι προσκεκλημένοι, τοπικές Αρχές, παράγοντες τοπικών πολιτιστικών φορέων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, εκπρόσωποι του τοπικού δημοσιογραφικού  χώρου κ. ά.

     Σε έναν κόσμο που φλέγεται από την ανοησία του πολέμου, ας απαντήσουμε με την σωφροσύνη ενός όπλου, που ενώ κάποιοι το βλέπουν ως μέσον θανάτου, μπορεί να είναι και το αντίστροφο θρέφοντας, επί αιώνες, τον άνθρωπο με τα απαραίτητα προς το ζειν.

ΟΙ ΑΝΕΞΙΤΗΛΕΣ ΔΕΛΤΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ...

 ΟΙ ΑΝΕΞΙΤΗΛΕΣ ΔΕΛΤΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ...

Το 1735 οι Ενετοί αναγνωρίζουν πολεμικήν Ευγένεια και Οικόσημο στην Οικογένεια των Καλέντζη για τους αγώνες της εναντίον των Οθωμανών, με την παράλληλην εμφάνισή της στο πολεμικό Ευγενολόγιο "Libro d' Oro" της Ζακύνθου (βλ. έκδ. "Ελευθερουδάκη", 1927).

Η Οικογένεια των Καλέντζη είναι μέλος της μεγάλης πολεμικής κάστας των Ελλήνων Στρατιωτών της Δύσεως που περιέγραψε ο αείμνηστος εθνικός Ιστορικός μας Κωνσταντίνος Σάθας.

Και την εποποιία των Καλέντζη την καταγράφουν και πλήθος Εγκυκλοπαιδειών που αναφέρουν έναν γενάρχη Καλέντζη ο οποίος υπήρξε και εκείνος ο οποίος επέτυχε την απεξάρτηση του Σουλίου από τον οθωμανικό ζυγό και την αυτονομία αυτής της ελληνικής γης!

Είναι, άλλωστε, γνωστό από πλήθος αναφορών σε Εγκυκλοπαίδειες και ιστορικά βιβλία, ότι κατά τον 18ο αιώνα και όχι κατά τον 19ο όπως ψευδώς επεκράτησε, σημειώνεται η Ελληνική Επανάσταση κατά των Οθωμανών όταν ο Σουλιώτης προεστώς του Αλποχωρίου (Ηπείρου) Καλέντζης, με βοηθό του τον Γεώργιο Μπότσαρη απελευθερώνουν από τους Οθωμανούς το πρώτο ελληνικό έδαφος, με την αυτονόμηση των χωριών της Λάμαρης (βλ. Βάσω Ψιμούλη: "Σούλι και Σουλιώτες", εκδ. "Εστία", 1998, σ. 243-244, αλλά και πολλές Εγκυκλοπαίδειες).

Κατόπιν, το 1777, γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος Καλέντζης ο οποίος ενυμφεύθη την Αγγέλικα Κεφαλά και είναι ο υπ΄ αριθμόν 21 στην γενεαλογική αναφορά της Οικογενείας των Καλέντζη ("Libro d' Oro-Zante", σελ. 20) και Οικογενειακό Δένδρο των Καλέντζη ("Libro d' Oro-Zante", σελ. 21).

Ο Κωνσταντίνος Καλέντζης, πάμπλουτος ευγενής, όταν πολιορκήθηκε το Μεσολόγγι ζούσε στον πύργο του, στο Τραγάκι της Ζακύνθου τον οποίον αναφέρει και ο περιηγητής P. M. Coronelli στο βιβλίο του "Memoires Historiques & Geographiques du Royaume de la Moree, Negrepont & des Places Maritimes jusques a Thessalonique" (Άμστερνταμ, 1686).

Τότε, στάλθηκε στα Επτάσνησα προς διενέργεια εράνου υπέρ των Μεσολλογιτών ο Λεβίδης στον οποίον ο ευγενής Κωνσταντίνος Καλέντζης δεν προσέφερε, απλώς, την τεράστια περιουσία του αλλά και τις ...σεντόνια και τα τραπεζομάνδηλα του πύργου του για να γίνουν επίδεσμοι για τους τραυματίες Μεσολογγίτες! Δυστυχώς ο παραλαβών Λεβίδης ουδέποτε απέδωσε στους Μεσολογγίτες τα όσα ο Κωνσταντίνος Καλέντζης και άλλοι Ζακύνθιοι προσέφεραν υπέρ των Μεσολογγιτών, αλλά εδήλωσε ότι κάπου έκρυψε τα όσα παρέλαβε και ...ξέχασε(!) πού τα είχε αποκρύψει με αποτέλεσμα, αμέσως μετά, η οικογένεια Λεβίδη να εμφανισθεί με μία τεράστια παριουσία και να αναδειχθεί ως παρατρεχάμενη των νεοσυσταθέντων Ανακτόρων με "Αυλάρχες" κλπ κλπ ενώ σεμνότατα και όπως έπρεπε να πράξει, ο Κωνσταντίνος Καλέντζης επέλεξε την σιωπή και την διακριτικήν αφάνεια, όπως κάθε πραγματικός ευγενής, στοιχειωδώς, θα επέλεγε!

Ευτυχώς, όμως, η Ιστορία αποδίδει τα του Καίσαρος των Καίσαρι και η αλήθεια περί του ευγενούς Κωνσυαντίνου Καλέντζη και του πατριωτισμού του κατεγράφη στο εγκυρότερο και αμιγώς στρατιωτικό βιβλίο, στην "Μεγάλη Στρατιωτική & Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια" την οποία εξέδωσε το Υπουργείο των Στρατιωτικών το 1927 με Διευθυντή Εκδόσεως και Ύλης τον Αντισυνταγματάρχη Γεώργιο Ι. Σώκο. Σε αυτό το μνημειακό έργο αναφέρεται ο Κωνσταντίνος Καλέντζης ως εξής: "Kαλέντζης Κωνσταντίνος, Εις των πλουσιωτέρων προυχόντων της Ζακύνθου κατά την εποχήν της ελλην. επαναστάσεως, υπέρ ης εδαπάνησεν ολόκληρον την περιουσίαν του. Λέγεται περί αυτού ότι μόλις εξήντλησε και τον τελευταίον οβολόν του υπέρ του αγώνος, έκοψεν εις λωρίδας τα σινδόνια και τα τραπεζομάνδυλα της οικίας του και τα απέστειλε εις Μεσολόγγιον, ίνα χρησιμεύσωσιν ως επίδεσμοι των τραυματιών".

Έκτοτε, πολύ ορθώς, η σιωπή του, ανεξαρτήτως επωνύμου, Έλληνος ευπατρίδη, αιδημόνως, παραμένει ..."εκκωφαντική", ενώ την χώρα ρυπαίνει η ασκήμια του θορύβου των απάτριδων και η προκλητικότητα της επιδείξεως ενός πλούτου τον οποίον κατελήστευσαν με την ισχύ του πολυπληθούς εσμού ανελλήνιστων ηλιθίων. Παρά ταύτα, οι δέλτοι της Ιστορίας παραμένουν ανεξίτηλοι και απαθανατίζουν τους πραγματικούς Ήρωες που θυσιάστηκαν για μια Πατρίδα της οποίας η Επανάσταση ακόμη δεν ολοκληρώθηκε με μόνη βεβαιότητα την ολοκλήρωσή της!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

https://horsebackarcherygr.blogspot.com/2016/08/blog-post_17.html

https://horsebackarcherygr.blogspot.com/2016/05/blog-post.html

ΤΟ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΜΟΓΓΟΛΙΚΗΣ ΑΕΤΟΘΗΡΙΑΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΟΣ

 

ΤΟ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 

ΤΗΣ ΜΟΓΓΟΛΙΚΗΣ ΑΕΤΟΘΗΡΙΑΣ 

ΤΟΥ 13^ου ΑΙΩΝΟΣ

Όταν ο Ηγέτης διαθέτει μεγαλοφυία η οποία ανελίσσει την ψυχαγωγία σε μαζική στρατιωτική εκπαίδευση τότε ο τίτλος του «Μεγάλου» ακούγεται γι’ αυτόν πολύ …μικρός!

Κι εντρυφώντας στην μογγολική αετοθηρία την οποία ο Τσέγκις Χαν ανέλιξε σε «σχολείο πολέμου» τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε τίτλον υπέρτερου του «Μεγάλου» για να τον χαρακτηρίσουμε!

Το σκέλος της οδικής μας προσεγγίσεως στο Kharkhorin, της μογγολικής πρωτεύουσας επί αυτοκρατορίας Τσέγκις Χαν, περιελάμβανε διαμονή μας σε γιούρτα μέσα σε καταυλισμό που εκτείνονταν στο εσωτερικό της μεγάλης πεδιάδος, καθημερινή Ιππασία και εκπαίδευση στην αετοθηρία με επίκεντρο το Μοναστήρι Erdene Zuu όπου ένας έμπειρος αετοθήρας μας περίμενε για να μυήσει σ΄ αυτή την υψηλή τέχνη. Η διαδρομή από το Ουλάανμπαατάρ μέχρις εδώ διήρκεσε πολλές ώρες με ένα ειδικό τζιπ που διέσχισε απέραντες καλοκαιρινές στέπες κι εκτός από τον σπουδαίο οδηγό μας, εδώ η συμβολή του συνοδού-μεταφραστή μας κρίθηκε πολύτιμη διότι κρατήθηκαν σημειώσεις μοναδικές στο είδος τους αφού ούτε στην Μογγολία δεν υπάρχει μία πλήρης γραπτή "αποτύπωση" της αυτοκρατορικής τέχνης της αετοθηρίας παρά μόνον κάποιες αναφορές στο χρονικό "Η Μυστική Ιστορία των Μογγόλων", στα περσικά χρονικά του  Ρασίντ αλ-Ντιν και στις κινεζικές καταγραφές της εποχής των Γιουάν. Έτσι, καταφέραμε, παραλλήλως με την πρακτική μας εξάσκηση στην αετοθηρία, να κρατήσουμε καθ΄ υπαγόρευση του Μογγόλου εκπαιδευτή μας ένα τυπικό αυτοκρατορικό "nerge" (αυτοκρατορικό κυνήγι με αετοθηρία) της εποχής του Τσέγκις Χαν (1206-1227) που θεωρείται όχι μία απλή κυνηγετική δραστηριότητα αλλά, κυρίως, μία στρατιωτική, πολεμική, άσκηση εκπαιδεύσεως αξιωματικών, μία πρακτική ελέγχου πληθυσμών και εδαφών καθώς και μία τεγκρική τελετουργία. Στο παρόν κεφάλαιο θα εξετάσουμε όχι την τεχνική της μογγολικής αετοθηρίας αλλά την επίσημη διοργάνωσή της όπως ίσχυε κατά τον 13ο αιώνα της παντοδυναμίας του Τσέγκις Χαν. 

Erdene Zuu

I. Χρονικό πλαίσιο και κλίμακα

Χρονικώς τοποθετείται τον χειμώνα ή κατά τις αρχές αρχές της ανοίξεως, η διάρκεια της όλης επιχειρήσεως είναι 1–4 εβδομάδες, η συνολική δύναμη που εμπλέκεται είναι 5.000 έως 20.000 Ιππέων και εκτυλίσσεται σε έκταση διαμέτρου 100 έως 150 χιλιόμετρα.

II. Η Αυτοκρατορική εντολή

Στο χειμερινό στρατόπεδο μέσα στην στέπα ο Χαγάνος εκδίδει διαταγή και καθορίζεται η περιοχή όπου συγκεντρώνονται tumen (στρατιωτικά σώματα 10.000) και καλούνται οι ευγενείς και οι αετοθήρες. Προηγείται μία θυσία προς το Τένγκρι (Ουράνιος θεός), μία πόση kumis (ζυμωμένο γάλα φοράδας) και ο όρκος πειθαρχίας. Σύμφωνα με την βασική διαταγή κανένα ζώο δεν πρέπει να διαφύγει, κανείς δεν ξεκινά να κυνηγά αυτοβούλως και κάθε ανυπακοή τιμωρείται με θάνατο.

III. Η περιμετρική ανάπτυξη του στρατού.

Διαδικασία που διαρκεί 2 έως 5 ημέρες με τις δυνάμεις να διασπείρονται σε τεράστιο κύκλο. Κάθε tumen καταλαμβάνει ένα τομέα και περιλαμβάνει έφιππους τοξότες, σημαιοφόρους, αγγελιαφόρους, αετοθήρες και κυνηγετικά σκυλιά. Η απόσταση μεταξύ των Ιππέων είναι 50 έως 200 μέτρα και ο κύκλος μπορεί να σχηματίσει περίμετρο 80 έως 150 χιλιομέτρων. Στόχος είναι να περικυκλωθεί ολόκληρο οικοσύστημα που περιλαμβάνει λύκους, ελεύθερους Ίππους, ελάφια, αντιλόπες, αρκούδες κλπ.

IV. Σύσφιξη του κύκλου

Αυτή η διαδικασία έχει διάρκεια: 3 έως10 ημερών και ο στρατός κινείται αργά από την περιφέρεια προς το κέντρο με την βοήθεια σημάτων, χρήσεως σημαιών, τυμπάνων, κυνηγετικών κεράτων υπό τον συντονισμό εφίππων αγγελιαφόρων. Δεν επιτρέπεται καμία ανάπτυξη πρωτοβουλίας βολής πριν διαταχθεί επισήμως, απαγορεύεται κάθε διάσπαση των γραμμών και κάθε πρωτοβουλία καταδιώξεως ζώου. Εν προκειμένω ο σκοπός είναι ο απόλυτος έλεγχος χώρου και ο συντονισμός της δυνάμεως. Κατ΄ αυτή την φάση προσομοιώνεται η πλήρης περικύκλωση του εχθρού.

V. Αετοθηρία

Όταν ο κύκλος στενεύει οι αετοθήρες αναπτύσσονται στις εξωτερικές χαράδρες, σε δασώδεις περιοχές, σε υψώματα ενώ χρησιμοποιούνται χρυσαετοί για την καταδίωξη αλεπούδων, λύκων, λαγών και νεαρών ελαφιών. Οι αετοθήρες αναλαμβάνουν τον ρόλο της αποτροπής της διαφυγής μικρών ζώων, της εκπαιδεύσεως νεαρών πολεμιστών μέσω της επιδείξεως μιας ευγενούς τέχνης και οι ευγενείς συναγωνίζονται στην επιδεξιότητα.

VI. Τελική σύσφιξη του κύκλου των δυνάμεων

Σε αυτή την φάση η διάμετρος του κύκλου περιορίζεται σε 5 έως 10 χιλιόμετρα και τα ζώα εγκλωβίζονται στο κέντρο. Κανείς δεν επιτρέπεται να σκοτώσει ζώο πριν ο Χαγάνος ρίξει πρώτο βέλος και δοθεί το αυτοκρατορικό σήμα ενάρξεως του κυνηγιού, ενώ οι παραβάτες εκτελούνται δημόσια.

VII. Η αυτοκρατορική θήρα

Ο Χαγάνος και οι πρίγκιπες ιππεύουν προς το κέντρο και, χρησιμοποιώντας σύνθετα τόξα κυνηγούν πρώτοι μεγάλα ζώα.

Ακολουθούν οι στρατηγοί, οι ανώτεροι βαθμοφόροι και έπεται ο στρατός. Η διαδικασία είναι απολύτως ιεραρχική και διέπεται από τάξη, όπως ακριβώς και εν πολέμω.

VIII. Ομαδική σφαγή και διανομή

Μετά το πρώτο αυτοκρατορικό χτύπημα επιτρέπεται γενική θήρα και απελευθερώνονται σκυλιά και αετοί. Όλα τα συλλεγόμενα νεκρά ζώα σφάζονται ομαδικώς και το κρέας τους μοιράζεται και πάλι ιεραρχικώς, πρώτα στον Χαγάνο, στους πρίγκιπες, στους στρατηγούς, στους βαθμοφόρους και τέλος στους στρατιώτες. Τίποτα δεν χάνεται, το κρέας αποξηραίνεται, τα δέρματα συλλέγονται και τα οστά αξιοποιούνται αναλόγως.

IX. Συμπόσιο και τελετή

Μετά το κυνήγι θα ακολουθήσουν μεγάλα συμπόσια, αφηγήσεις κατορθωμάτων, επιβραβεύσεις και στρατιωτικές προαγωγές. Το nerge λειτουργεί ως: πολιτική και στρατιωτική επιθεώρηση της αυτοκρατορίας.

X. Στρατιωτική ανάλυση

Το nerge είναι πλήρης προσομοίωση πολέμου και αποτελεί εκπαίδευση στην περικύκλωση εχθρικού στρατού, στην διατήρηση των σχηματισμών και τον συντονισμό χιλιάδων Ιππέων, στην διοίκηση πολλών, ταυτοχρόνως, μονάδων επί μεγάλων εκτάσεων, στην ψυχολογικήν αντοχή και, βεβαίως, στην πειθαρχία. Εδώ προσομοιώνονται τακτικές που αντιστοιχούν σε πραγματικό πόλεμο με κυκλωτική στρατηγική, προσποιήσεις υποχωρήσεως, συγκλίσεις δυνάμεων, έλεγχο πανικού κλπ, τακτικές που χρησιμοποιήθηκαν στην κατάκτηση της Κίνας, στη Ρωσία, στην Περσία και στη Μέση Ανατολή.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

To Ιστολόγιό μας αποδίδει μεγάλη σημασία στην εγκυρότητα του περιεχομένου του και επιμελείται με μεγάλη προσοχή τα της εικονογραφήσεώς του. Έτσι, όλες οι αναρτήσεις του παρόντος Ιστολογίου βασίζονται σε προσωπική βιωματική γνώση, ατομική μας μελέτη και επαλήθευση με την εγκυρότερη, υπάρχουσα, βιβλιογραφία, διαχειριζόμενοι την μετάδοση της γνώσεως με την μεγαλύτερη, δυνατή, υπευθυνότητα, δεχόμενοι και οιανδήποτε διορθωτική παρατήρηση με ευγνωμοσύνη προς εκείνους οι οποίοι θα επιχειρούσαν να μας βελτιώσουν.

Erdene Zuu